De opening van MAMA’s nieuwe expo Meatdistrict, op donderdag 8
februari, was een extra bijzondere; het was namelijk het curator’s
debuut van directeur Nous Faes. Om dit te vieren was er een speciale
pre-opening met stevige cocktails voor relaties en vrienden van MAMA
georganiseerd. Het feestbeest stond te glunderen temidden van alle
aandacht en kreeg het leukste compliment van Emmo Grofsmit (MK galerie)
die Nous ‘een verborgen talent’ noemde en de show ‘een prachtige
museale presentatie’. Nooit te oud om ontdekt te worden natuurlijk!
Het industriële karakter van het thema is in de styling doorgezet
naar de buitenkant van de showroom, die – op wat peepholes na – voor de
gelegenheid bijna geheel afgeplakt is met kartonnen dozen. Alleen het
gigantische portret door Andres Serrano van Lesa Lewis, de vrouwelijke
zwarte bodybuildster, is van buitenaf pontificaal zichtbaar, voor de
meeste andere werken moet je echt naar binnen.
Het plastische aspect van het vlees neemt in de tentoonstelling soms
dark-showachtige vormen aan, zoals in de aparte kamer die een
installatie van Richard Stipl herbergt en ook het werk van Enrique
Marty zuigt je mee naar de donkere kanten van het bestaan. De show
wordt echter verluchtigd met veel humor; neem de kabinetten van Kerstin
Drechsel met kleine sexy poppetjes die verwikkeld zijn in diverse
seksuele standjes, of de werken van Sergey Bratkov: prachtige
documenten van het Russische leven met matrozen quasi-erotisch relaxend
en lichamen rondwentelend in de heilzame werking van modderbaden. Er
zijn erotiserende, porseleinen creaties van Rachel Kneebone - chique
dressoirstukken die bij nadere bestudering door mannelijke symbolen
overwoekerde vrouwelijke naakten blijken te zijn; er zijn robotachtige
constructies van Rijkacademie graduate Gal Kinan die een
militaristische opvoeding doen vermoeden, haar overweldigende imposante
Father reikt letterlijk tot bijna aan het plafond. Desiree Palmen laat
het lichaam verdwijnen door camouflagetechnieken toe te passen. Alsof
het toch misschien maar beter is om in deze wereld niét van
vlees en botten te zijn gemaakt. Aram Tanis tenslotte, showt ons naakt
ontdaan van erotiek; dit is ons lichaam.
Na de opening stond er een stevige afterparty gepland die direct om
23.00 van start zou gaan, zodat we alle gasten van de opening mee
konden sleuren de dansvloer op. Maar door falende techniek liep het
anders en konden de deuren naar de zaal pas rond 00.30 geopend worden.
Een buitenlands aandoend tafereel van publiek dat ongeduldig voor de
gesloten zaaldeuren stond te trappelen was het gevolg. Toen het eenmaal
zo ver was en in rap tempo de artiesten optraden gaf Gina D’Orio,
hoewel ze het moest doen met ontoereikende technische middelen, een
charming performance weg en er werd stevig gedanst, zelfs op de voor de
gelegenheid ongekend mellow Dj Cliche. We zagen Bea de Souza (The
Agency Londen) confereren met Hans Martens (Hisk Antwerpen) en Jan
Willem Stas (Willem de Kooning én KABK). Vanuit het Boijmans
kwam ontwerpduo ZUS met Air directeur Patrick in ‘t Klooster
binnenzeilen en ook na een uitputtend debatprogramma liet Sophie von
Olfers (Witte de With) geen verstek gaan. Voeg daar nog een bont
gezelschap als Sebastiaan Straatsma (ontwerper van de nieuwe MAMA
showroomdesk), het voltallige Humobistenduo, het damescomité
Kimberly Clark en vrijwel alle MAMA Rookies die mega-hard aan de show
hadden gewerkt aan toe, en het plaatje mag duidelijk zijn: het was druk
en de posse had het naar zijn zin.
Temidden van het tumult maakte Baschz in zijn spontane creabeahoek
iedereen blij met gefröbel dat voor een zee aan blauwgroene
lampjes op de dansvloer zorgde. Tot ver na de officiële
sluitingstijd werd er doorgedraaid en zo was het tegen 04.00 uur dat
dj’s, Gina d’Orio, Mark Boombastik en personeel van MAMA en de Unie hun
bedjes op zochten.
Voor wie het allemaal gemist heeft: Gina valt nog te bewonderen in de
Europese premiere van Sue de Beer’s The Quickening tijdens de
Museumnacht in MAMA’s private viewing en Meatdistrict is nog te
bezoeken tot en met zondag 1 april.
|
The opening of MAMA’s latest expo Meatdistrict on Thursday February 8,
was an extra special one; it was the curator’s debut of director Nous
Faes. To celebrate we organized a festive pre-opening with meaty
cocktails for relations and friends of MAMA. The party-animal herself
was shining in the midst of al the attention and received the nicest
compliment by Emmo Grofsmit (MK galerie) who labelled Nous as a ‘hidden
talent’ and called the show ‘a beautiful museological presentation’.
Of-course, one is never too old to be discovered
The industrial character of the theme is also carried out in the
styling of the exterior of the showroom, which is – except for some
peep-holes – for this occasion almost entirely taped up by carton
boxes. Only the gigantic portrait of Lesa Lewis, a female body-builder,
by Andres Serrano, can be seen from the outside. To see the other works
you really have to enter the showroom.
The plastic aspect of the flesh does sometimes has a dark-showish side
to it, as in the solo-chamber for the installation by Richard Stipl and
also the work by Enrique Marty lets you encounter with the rougher side
of life.
This exhibition, however, is illuminated by lots of humour. Take the
little cabinets by Kerstin Drechsel, for instance, with little sexy
dolls mixed up in diverse sexual positions, or the works by Sergey
Bratkov; gorgeous documents of Russian life with sailors quasi erotic
relaxing in their free time or bodies revolving in the healing process
of mudd-baths.
Also quite erotic, porcelain creations by Rachel Kneebone – chique
mantelpieces which, if you take a closer look, are female nudes
smothered by male symbols. And robotic constructions by
Rijksacademy-graduate Gal Kinan, raising assumptions on a militaristic
upbringing; her overwhelming installation Father almost literally
touches the ceiling. Desiree Palmen makes the body disappear by using
camouflage-tactics, like you’re better of in this world when you’re not
made out of flesh and bones. And Aram Tanis shows us our naked bodies
stripped from any eroticism; this is our body.
After the opening we had a fat after-party planned, which was supposed
to start at 23.00 so that we could drag all our guests from the
Showroom on to the dance-floor. But due to the failing technics things
went a little different and the doors to the main hall could not be
opened before 00.30. This created an international scene of public
trampling restlessly before closed doors. When the time had finally
come Gina D’Orio gave a charming performance, although she had to do so
without the sufficient equipment. For this occasion even Dj
Cliché was a bit mellow, thus the dancefloor was fully crowded
and we’ve seen some serious dance-moves. We also saw Bea de Souze (The
Agency London) consulting with Hans Martens (Hisk Antwerp) and Jan
Willem Stas (Willem de Kooning and KABK). After the Boijmans-event
designerduo ZUS came roaming in with Air-director Patrick in ’t
Klooster and even after an exhausting debat-programme Sophie von Olfers
(Witte de With) couldn’t pass on this MAMA-party. Add Sebastiaan
Straatsma (designer of MAMA’s new host-desk), the Humobisten and
ladies-party Kimberly Clark and almost all of the MAMA Rookies and you
have a motley crew that enjoyed themselves far past Rotterdam’s regular
bedtime.
In the midst of all this revelry Baschz created his own tinker-corner
and made everyone happy with his little blue/green lights splashing all
over the dancefloor. Far after official closingtime the music played on
and so it was way after 4.00 before the deejays, Gina D’Orio, Mark
Boombastik and MAMA-staf crawled to their beds.
For those who missed out on it; Gina can also be admired in the
European premier of Sue de Beer’s The Quickening in MAMA’s private
viewing in the Rotterdam Museumnacht and you can visit Meatdistrict
until the 1st of April.
|
