|
|
|
|
|
|
|
Ladyshave Live at Arminius - Jasmina Feckovic E-terview (NL) |
 2010
ARCHIVE
2009
2008
2007
2006
2005
2004
2003
2002
2001
2000
1999
1998
1997
|
|||
Associated projects: Ladyshave Live at Arminius
BvB: Wat betekent de stad Antwerpen voor jou, en wat zijn de verschillen met Rotterdam?JF: 2000 Apen (De postcode van Antwerpen) is een veilige plek, een thuis. De muziekscene floreert (dEUS, Think of One, Zita Swoon, STIJN, Daan etc.). En de modescene is een wereld op zich en het is een cliché, maar waar: de eetcultuur is subliem in Antwerpen. Antwerpen is een groot dorp, waar iedereen elkaar kent, maar dat gelukkig wel de voorzieningen heeft van een grote stad. Terwijl Rotterdam zich kan meten aan grote steden zoals New York, een wereldstad. BvB: Je bent bekend als documentairemaker, maar ik bespeur een verschui-ving naar meer autonoom beeldend werk. Is dit een bewuste keuze ? JF: Zoals Vincent Gallo tegen me zei: “art is doing things without a purpose”. In de kunstwereld kan ik persoonlijker werk maken en zijn er geen bemoeienissen van producenten. Toch wil ik beide blijven ontwikkelen. Het belangrijkste is te leven in kunst. BvB: Je hebt net een cdrom afgeleverd over Vincent Gallo. Als je hem naast eveneens sterke persoonlijkheden als Mathilde Willink en Jeff Buckley zet, zie je dan overeenkomsten, of zijn het juist de verschillen die je inspireren hen als onderwerp van je documentaires te maken? JF: Roem fascineerde me, omdat het van een persoon een personage maakt in de levens van anderen. Die cyclus is nu afgerond, inmiddels ben ik overgestapt op andere thema's, zoals een film die we maken over Dakar. BvB: Waar heb je Marga leren kennen en wanneer? JF: Op een decadent modefeest, de opening van het modejaar in Antwerpen, genaamd Landed/geland een aantal jaar geleden. Het feest vond plaats in een hangar op het vliegveld en internationale ontwerpers landden met helikopters bij het feest. Er waren piramides van aardbeien en slagroom. En Marga en ik begonnen spontaan met aardbeien te gooien, wat ons niet in dank werd afgenomen. BvB: En hoe zit dat met het koffiedrinken, een Hollandse aangelegenheid in Antwerpen? JF: Wat dat koffiedrinken betreft: we drinken altijd koffie verkeerd in het notoire jazzcafe Hopper op de Leopold de Waelplaats. Ik woonde daar tegenover en Marga werkte daar. En dan eindeloos praten, lachen en dromen. BvB: Over je werk: zou je kunnen zeggen dat Dadelpalm een zoektocht naar de schoonheid is, zoals ‘Goddess’ een verbeelding is van de liefde? JF: Nee, Dadelpalm is een zoektocht naar innerlijke rust. Het gaat over hoe de jachtige mens tot rust probeert te komen temidden van de chaos van de stad. Wat natuurlijk een contradictie is. Hiervoor hebben Maarten en ik gefilmd vanuit onze eigen woonkamer, die een perfect venster geeft op het centrum van Antwerpen; de kathedraal en de politie-toren. Het licht is heel bijzonder aan het einde en het begin van de dag. BvB: Waarom heb je Rotterdam verwisseld voor Antwerpen als woon- en werkstad ? JF: Omdat ik toe was aan verandering en de muziek me lokte. Ik ben nog wel regelmatig in Rotterdam, ons bedrijf FilmLikePeople is daar gevestigd. BvB: Als laatste: wat kunnen we in de toekomst van je gaan zien, wat zijn je plannen? JF: Met FilmLikePeople maken we een film over vier hedendaagse kunstenaars uit Dakar, die daar o.a. animaties maken in bizarre omstandigheden. Verder zijn we op reis geweest met Zita Swoon voor hun nieuwe dvd en komt er een nieuwe lange documentaire. En daarna de stad achterlaten en het hogerop zoeken, ik denk aan Scandinavië. De fjorden bij Oslo... |
