a project about us, made for them, comes home
Artists: Monique Benthin, Madeleine Berkhemer, Martin C. de Waal, DJ Chantelle, Jasmina Fekovic & Eddie van der Velden, Risk Hazekamp, Silvia Russel, Hinke Schreuders, Jennifer Tee, Marga Weimans.
Curator: Ken Pratt
|
|
|
Ladyshave Home Edition begon als een samenwerkingsproject tussen MAMA en Cell Project Space in Londen. Daar werd Ladyshave afgelopen mei-juni getoond. Het Londense publiek werd gevraagd om zijn vooronderstellingen over Dutch womanhood te vergelijken met de visies van Nederlandse kunstenaars op female identity en gender. In deze aangepaste en uitgebreide versie, de Ladyshave Home Edition, krijgt het Nederlandse publiek nu dezelfde kans.
In het licht van de terugkerende interesse in 'gender politics', duidelijk zichtbaar in het programma van de Biënnale van Venetië deze zomer en een van de zwaardere sociale onderwerpen in de Nederlandse samenleving, biedt MAMA wederom bijtijds een tentoonstelling die meningen uitlokt. Ladyshave geeft daarbij bewust ruimte aan een aantal kunstenaars uit de nieuwe, aankomende generatie, inclusief een aantal dat interessant is voor het Rotterdamse thuispubliek.
Curator's Voorwoord - Ken Pratt
Het melkmeisje met een maf kapje, de keiharde directrice van een multinational, de op de gemeenschap gefocuste politica, de seksueel bevrijde tiener die is losgelaten in de wereld, de gelegaliseerde hoer achter het raam, het Meisje met de Parel van Vermeer…
De vrouwelijke identiteit en de voorstelling hiervan in de hedendaagse Nederlandse samenleving zijn onvermijdelijk verbonden met zowel onze perceptie van wat gewoonlijk wordt gezien als een uiterst tolerante samenleving als onze gedachten daaromtrent.
De dialoog tussen bredere memes van een nationale sociale identiteit en het gewicht op zich van de binnenlandse en buitenlandse verwachtingen omtrent trouw aan een liberale modelmaatschappij wordt steeds troebeler. In een rijke kunsttraditie van hoog niveau, waarin voortdurend over de rol en de vertegenwoordiging van vrouwen wordt gedebatteerd en gediscussieerd, wordt onvermijdelijk nog meer ‘witte ruis' gecreëerd die van invloed is op hoe wij erin slagen Nederlandse vrouwen te zien en, vooral volgens sommige hedendaagse Nederlandse kunstenaars, hoe zij zichzelf zien.
Voor een buitenstaander die de tolerante samenleving bekijkt, is het maar wat gemakkelijk om simpele conclusies te trekken en mee te liften op de stroom oppervlakkige betekenissen die voortkomen uit onze verwachtingen, algemene overtuigingen en, heel duidelijk, de heimelijke verstandhouding die men daarmee in Nederland heeft. Toch zijn sommige opvattingen over vrouwen in Nederland economisch lonend gebleken, zoals denkbeelden over seksualiteit en seks als handelswaar. Gender en seksualiteit van enigerlei aard zijn tenslotte een wezenlijk onderdeel in de ontwikkeling van het sekstoerisme.
Binnen de moderne Nederlandse samenleving zelf, met haar tradities van intern debat en zelfreflectie, is het echter nauwelijks verrassend dat gender de belangstelling van kunstenaars heeft gewekt. Gender, identiteit en genderpolitiek hebben zich onomkeerbaar en snel ontwikkeld als een noodzakelijke toevoeging bij de opbouw van de Nederlandse maatschappij na de Tweede Wereldoorlog. Met de geschiedenis van de Republiek en de tolerantie lijkt de rol van vrouwen - en de voorstelling van deze rollen in de Nederlandse samenleving - uit de aard der zaak op werk in uitvoering, dat vaak prettig uit de pas loopt met haar Europese buurlanden, en dat al eeuwenlang.
Misschien is het de superioriteit van werk van Nederlandse kunstenaars op andere gebieden dat is geëxporteerd naar de internationale arena. Of misschien is het zelfs de tolerante samenleving zelf, die geen protest garandeert als reactie op confronterende kunstwerken zoals in zovele ander maatschappijen. Maar, hoe dan ook, de rijke hoeveelheid werk en de daarmee in verband staande praktijk van hedendaagse Nederlandse kunstenaars die dergelijke thema's verkennen en die vorm geeft aan de conventionele zienswijze, blijft buiten Nederlands enigszins verwaarloosd.
Het doel van "Ladyshave" is het presenteren van een voorbeeld van bekende en onbekende kunstenaars die vandaag de dag werkzaam zijn in Nederland, van wie het werk direct of indirect de vraagstukken van gender en seksuele identiteit in de moderne Nederlandse samenleving aan de orde stelt. De bedoeling ervan is zowel het buitenlandse publiek een mogelijkheid te geven om recent werk uit Nederland te zien als, meer specifiek, vraagtekens te zetten bij sommige orthodoxe ideeën die in de tolerante samenleving bestaan omtrent geslacht en identiteit via het werk van degenen die hierin leven en hierop reageren.
De curation is niet didactisch bedoeld: elke kunstenaar heeft op een andere manier werk uitgezocht en stelt daarbij een tal afzonderlijke kwesties aan de orde. Er wordt niet getracht de kunstenaar langs de meetlat van de centrale thematiek te leggen. Idealiter geeft deze laterale beoordeling of selectie een breed inzicht in de manier waarop het thematische discours ontstaat in het werk van een verscheidenheid aan hedendaagse kunstenaars.
Links
Cell Project Space
Artist/Gallery informatie
Madeleine Berkhemer appears courtesy of
Galerie Sollertis, Toulouse
Jennifer Tee appears courtesy of
Galerie Fons Welters, Amsterdam
Risk Hazekamp appears courtesy of
Cokkie Snoei, Rotterdam
DJ Chantelle appears courtesy of
Art Space Witzenhausen
Silivia Russel appears courtesy of
LMAK Projects, New York
Hinke Schreuders appears courtesy of
Wetering Galerie, Amsterdam
Martin C. de Waal's website
|
Ladyshave Home Edition started its life as collaboration between MAMA ands Cell Project Space, London, where it was shown this May-June.It asked a London audience to compare its preconceptions of Dutch womanhood with how artists from the Netherlands discuss female identity and gender. Ladyshave Home Edition, the substantially reworked and elaborated version of that project, offers a Dutch audience the same opportunity.
In the light of the "re-emergence" of gender politics, a notable feature in the programme of this summer's Venice Biennale and one of the most pressing current social questions for Dutch society, MAMA once again offers a timely thought-provoking project.Ladyshave Home Edition also gives conscious space to a number of the emerging generation of Dutch artists, including a number likely to be of interest to a Rotterdam audience.
Curator's Foreword - Ken Pratt
The milkmaid in the silly hat, the ball-breaking director of a multinational, the community-focussed politician, the sexually liberated teenager set loose on the world, the legitimised whore in her window, Vermeer's girl with the pearl earring…
Female identity and its representations in contemporary Dutch society are inevitably linked with both our perceptions of what is popularly viewed as a highly permissive society and what we believe about it.
The dialogue between broader memes of a national social identity and the sheer weight of internal and foreign expectations of carrying the torch as a model liberal society are further muddied. Inevitably, the high profile of a rich artistic tradition in which the role and representation of women continues to be debated and discussed creates yet another layer of white noise, interfering with how we manage to see Dutch women and, certainly according to some contemporary Dutch artists, how they see themselves.
From the outside, looking in on the permissive society, it is all too easy to draw simple conclusions, to go with the flow of surface meanings arising from both our expectations, popular beliefs and, arguably, Dutch collusion with these. After all, some of our beliefs about women in the Netherlands - for example those about sexuality and commercialised sex - have proved economically fruitful. Gender and sexuality of one kind or another is an intrinsic building block in the development of a sex tourism industry after all.
However, within contemporary Dutch society itself, with its traditions of internal debate and self-reflection, it is hardly surprising that gender has proved of interest to artists. Gender, identity and gender politics have been irrevocably in rapid evolution as a necessary adjunct to the building of the Dutch social state after World War Two. And of course, with its history of the Republic and tolerance, the role of women - and representations of those roles in Dutch society- has been something of a work in progress, often deliciously out of step with its European neighbours, for centuries.
Perhaps it is the pre-eminence of work in other tropes by Dutch artists exported to the international arena. Or perhaps it's even because of the permissive society itself; one that does not guarantee outcry in response to confrontational works of art as in so many other societies. But, for whatever reason, the rich body of work and its correlative practices by contemporary Dutch artists exploring such themes and chipping away at the conventional view remains somewhat neglected outside of the Netherlands.
"Ladyshave" aims to present a sample of artists working in the Netherlands today, some better know than others, whose work directly or indirectly addresses issues of gender and sexual identity in contemporary Dutch society. In so doing the intention is to both give a foreign audience a chance to both see recent work from the Netherlands and, more specifically, to challenge some of the orthodoxies that exist about gender and identity within the permissive society through the work of those living within it and responding to it.
The curation is not meant didactically: each of the artists selected work in different ways and each addresses or evokes a range of individual issues; there is no attempt to measure the artist by adherence to the central thematic. Ideally, this lateral review or sampling will give a broad insight to the way in which the thematic discourse arises in the work of a range of contemporary artists.
|
More information/Images
|
Events guide
|
Texts
|
|
