Robbie Coenen & Antonio Consilvio - Virtuele Prostitue.
In navolging van de eerste virtuele nieuwslezeres, Ananova die in oktober 2000 voor het eerst werd gelanceerd, presenteerden de Multimedia kunstenaars Robbie Coenen & Antonio Consilvio Floortje de eerste virtuele prostituee. De tijden dat het Witte de Withkwartier als rosse buurt herleefden weer. Toevallige passanten van de showroom van mama werden door Floortje dichterbij gelokt. Waarna zij haar digitale waar aanprijst. Of Pixels & Digibytes even lekker is als Vlees & Bloed is de vraag. Maar een ding is zeker: sÕwerelds oudste beroep was weer volledig up to date.

Jiri Černický
Jiri Černický (Usti nad Labem, 1966) is een succesvolle Tsjechische kunstenaar, afkomstig uit het noorden van het land. Hij ontving in 1998 de prestigieuze Chalupecky Award. Hoewel hij in Praag woont en werkt, is de sfeer van de desolate en door milieuverontreiniging geteisterde regio waaruit hij afkomstig is, duidelijk in zijn werk terug te vinden. In zijn oeuvre staat de simulatie van de mogelijke transformatie van de mens in de nabije toekomst centraal. Volgens Černický heeft de vervuiling van flora en fauna net zo goed impliciete gevolgen voor de lichamelijke en geestelijke ontwikkeling van de mens zelf.

In de tijdens de Hard Pop Expo gepresenteerde werken verbeeldt Černický de mogelijke mutaties van de mens in de nabije toekomst onder het motto Ôwe zouden er nogal raar uitzien als sommige idee‘n van vooruitgang echt werden gerealiseerdÕ. Met de absurde en ironische humor van zijn beroemde landgenoot Kafka en met behulp van computermanipulaties heeft hij drie macabere en kitscherige beelden met een hoog en funky SF-gehalte gemaakt.

Snotnose - Customised Skateboards
Dat de skatecultuur een van de creatiefste jongerenculturen is, bewijst het skate- en kunstenaarscollectief Snotnose.

Onder deze naam heeft beeldend kunstenaar Andy Metscher (26) een team van 10 creatieve ÔstraatrattenÕ om zich heen verzameld, die samen verandering willen aanbrengen in de huidige situatie binnen de skatecultuur.

Snotnose is dan ook een Rotterdamse reactie op het wedstrijd-skaten en de ÒverziekteÓskate-industrie die per jaar een miljardenomzet heeft. De commerci‘le bedrijven geven niks om het skateboarden als individuele uitingvorm, slechts de dollar telt. Het wedstrijdskaten is onderdeel van hun marketingstrategie om zoveel mogelijk cash binnen te slepen. Zo dreigt volgens Snotnose de ziel uit het skaten te verdwijnen. Compagnies die wel trouw blijven aan de essentie van het skaten zijn opgericht en worden geleid door skateboarders zelf en niet door zakenmannen.

De professionele wedstrijd-skater die veel trucjes kan uitvoeren binnen een bepaalde tijd kan rekenen op support vanuit de skatecompagnies. Geld, Kleding, boards, het talent wordt tot aan de sokken gesponsord. Hetgeen verdeeldheid zaait. Nu de geluiden om Skateboarden tot een offici‘le Olympische sport te ÔpromoverenÕ sterker worden, volhardt Snotnose in haar uitgangspunt: Skaten is geen competitie, het gaat erom je uit te drukken in vrijheid.

Als gemeenschappelijke noemer is er natuurlijk het skaten, maar Snotnose is meer dan dat: Zo is er na drie jaar stofhappen een underground skate-park van 400 m2 oppervlakte gebouwd in Katshoek (onder het spoortraject Rotterdam - Den Haag).

Daarnaast is er een productielijn van customised Skateboards opgestart. Onder het motto:ÕCrappy as$ FuckÕ voorziet Snotnose de onderzijde van ieder skateboard van een unieke afbeelding. Geen board is hetzelfde.

De boards maken samen met graffiti deel uit van Urban-art, underground kunst op straat en publieke ruimtes. Snotnose stimuleert met skaten iedereen die een positieve invulling wil geven aan het leven door sport en kunst.

Om het statement van Snotnose extra kracht bij te zetten werd er skate ramp gebouwd, die voor de helft binnen de showroom en de andere helft buiten de showroom stond. Het sporttoestel werd een nutteloos object.

M.C. de Waal: Global Citizen project: Van Elvis naar Christus
Regisseur en kunstenaar Martin C. de Waal tast in zijn werk de grenzen van zijn eigen persoonlijkheid af. Via plastische chirurgie en met de laatste computer manipulaties transformeert hij zijn gezicht gefaseerd tot een universeel gezicht, een zoektocht naar het gezicht van de wereldburger. De Global Citizen is daarmee de eenentwintigste-eeuwse versie van DŸrers uitspraak Ôdat de perfectie in vorm en schoonheid in de som van alle mensen ligt beslotenÕ. In eerdere projecten heeft hij zijn lippen met siliconeninjecties vergroot en zijn voorhoofd rimpelloos laten trekken. In de toekomst zal hij zijn ogen laten veranderen in Manga-ogen en speelt hij met het idee meer dan honderd sproeten op zijn gezicht laten tatoe‘ren.

Als fotomodel is hij gefascineerd door de communicatie mogelijkheden die zijn uiterlijk hem biedt. Veranderingen aan het eigen lichaam (zoals bijvoorbeeld het inspuiten van siliconen in zijn lippen) legt hij in beelden -voor en na de behandeling- vast op foto en video. Deze worden gepresenteerd op zijn website en in galeries. Zijn werk, dat voortdurend balanceert tussen echt en onecht in het grensgebied tussen mode en fotografie, kunst en hype roept vragen en verwarring op.

Tijdens de HardPop Expo presenteerde mama showroom vier foto-installaties van the global citizen, waarin het thema transformatie centraal staat. Ook is de video-installatie The Future of Karel ge‘xposeerd. Een bewerking van het interview dat werd afgenomen door Karel van der Graaf. Martin voegde een voice over met de Japanse vertaling van het gesprek toe.

Links
De Antistrot
Martin C. de Waal
Snotnose
Jiři Černický's site

Robbie Coenen & Antonio Consilvio - Virtuele Prostitute
Hot on the heels of the first virtural newsreader, Ananova, who was first seen in October 2000, multimedia artists Robbie Coenen and Antonio Consilvio, present the first virtual prostitute, Floortje. It seems that the times when Witte de With was a red-light district have returned. Those incidentally passing Showroom MAMA will be signalled by Floortje knocking on the window ( the way in which sex workers indicate that they are free for ‘business’ in the legalised sex work areas in the Netherlands) After which she gives a price for her digital wares. The question is whether pixels and bytes are better than flesh and blood. But one thing is certain: the world’s oldest profession is fully up to date.

Jiri Černický
Jiri Černický (b. Usti nad Labem, 1966) is a successful Czech artist from the north of the country. He received the prestigious Chalupecky Award in 1998. Although he lives and works in Prague, the sphere of the desolate and environmentally damaged area that he comes from is visible in his work. In his oeuvre, the possible transformations of humans in the nearby future are central. According to Černický, the pollution of flora and fauna could just as implicitly follow through with the physical and spiritual development for humankind itself.

During the Hard Pop exhibition, Černický showed works representing an image of the possible mutations of humanity in the near future under the title, ‘ We Had Better Worry if Some of Our Ideas of Progress are Actually Realised.”. With the absurd and ironic humour of his famous compatriot Kafka and with the help of digital maniopulation, he has created three macabre, kitschy images with a high ‘n funky Sci Fi flavour.

Snotnose - Customised Skateboards
The artists collective, Snotnose, have shown that skateculture is one of the most creative youth cultures.

Under this name, artist Andy Metscher and a team of 10 creative streetrats gathered around him wanted to bring change to the current situation within skate culture.

Snotnose is also then a Rotterdam reaction against competition skating and the ills of the skate industry that makes millions each year. The commercial businesses do concern themselves with skate boarding as an individual expression; only the dollar counts. Competition skating is part of their marketing strategy to rake in the cash. According to Snotnose, this threatens to drive the soul out of skating. Companies that wish to stay true to the essence of skating need to be set up and run by the skaters themselves and not businessmen.

The professional competition skater who can carry out lots of tricks during a fixed time can rely on the support of skate companies. Money, clothing, boards; talent is sponsored to the hilt. Nothing is left out. Now that the clamour is being made to ‘promote’ skating to an Olympic sport, Snotnose holds firm in its position: skating is no competition it’s about expressing yourself freely.

Skating is certainly common denominator, but Snotnose is more than that. After three years of construction, a 400m2 underground skate park has been completed at Katshoek (under the Rotterdam- The Hague rail tracks).

Following on from that is a product line of customised skateboards has been started. Under the motto, ‘Crappy as$ Fuck’ Snotnose place a unique design on the underside of each board. Not two boards are the same.

As with graffiti, these boards are a form of Urban art, underground art on the streets and in public spaces. Snotnose stimulates everyone who wants wants a positive life experience through skating through sport and art.

Om het statement van Snotnose extra kracht bij te zetten werd er skate ramp gebouwd, die voor de helft binnen de showroom en de andere helft buiten de showroom stond. Het sporttoestel werd een nutteloos object. To give extra power to the statement of Snotnose, a skate ramp was built, half inside and half outside the showroom. Sports equipment as a functionless object.

M.C. de Waal: Global Citizen Project: From Elvis to Christ
Director and artist, Martin C. de Waal tests the limits of his own personality in his work. With plastic surgery and the latest date digital manipulation techniques, he transforms his face into a universal face, a quest for the face of the global citizen. ‘Global Citizen’ is thus the twenty-first century version of the Dűrer quotation that says that perfection in form and beauty is the sum of what lies locked in all people. In earlier projects her enlarged his lips with collagen injections and had his forehead stretched free of wrinkles. In the future he plans to have his eyes altered manga-style and is toying with the ide of having hundreds of freckles tattooed onto his face.

As a photographic model he is fascinated by the communication possibilities of his outward appearance. He places the changes to his own body ( for example the collagen injections into his lips) into images –before and after- and turns these into photos and video. These are shown on his website and in galleries. His work which exists in balances between actually and artifice, in the border regions between fashion and photography, art and hype, raises questions and confusion.

During the Hard Pop exhibition, MAMA showed four photo installations from the Global Citizen project. The video installation, ‘The Future of Karel’was also shown, a reworking on an interview by Karel van der Graaf in which Martin dubbed over the soundtrack with a Japanese translation of the conversation.